พี่สาวผมผมสุดสวย ยังโสดอยู่ครับ คนซ้ายมือนะคับ สนใจติดต่อที่ผมได้นะครับ นิสัยดี รักเด็ก ชอบปลูกต้นไม้
เรื่องที่เคยเข้าใจผิด
เข้าใจผิดเนื่องจากการทำงานซึ่งในการทำงานนี้นั้นต้องไปทำงานร่วมกันอยู่ตลอดเวลาโดยทางผมเองก็เพิ่งจะได้เข้าไปทำงานนั้นเป็นครั้งแรกแต่ทางพี่เขาได้ทำงานนี้มานานแล้ว พอทำงานแรกๆพี่ก็ใช้งานผมทุกอย่างโดยตัวเองคอยสั่งการและสอนงานเพียงอย่างเดียวและพอผมเป็นงานทุกอย่างแล้วก็กลับไม่ช่วยงานผมเลยพอทำผิดพลาดก็ต่อว่าและไม่ไว้ใจในการทำงานร่วมกัน ผมจึงโกรธและทนพฤติกรรมไม่ไหวจึงได้ทำ
กิริยาที่ไม่สุภาพต่อพี่เขาจึงไม่สามารถทำงานร่วมกันได้ ทำให้ต้องแยกทีมกันไปปฏิบัติงานกับผู้อื่นที่มาเริ่มงานใหม่ ในตอนนั้นผมรู้สึกเหนื่อยเป็น 2 เท่าในการทำงานต่างจากเมื่อก่อนที่ต่างคนก็ต่างทำหน้าที่ของตนได้อย่างรวดเร็วเพราะผู้ที่มาเริ่มงานใหม่ไม่เป็นงานเลยและทางผมยังต้องสอนงานน้องเขาอีก ทำให้ผมนึกถึงพี่เขาที่เคยสอนงานและทำให้ผมเก่งในการทำงานจนถึงทุกวันนี้ว่าเหนื่อยมากแค่ไหนโดยที่เรานั้นมัวแต่มองดูแค่ตนเองแต่ไม่มองดูคนอื่นว่าเขาก็ทำหน้าที่ของเขาเช่นกัน ทำให้ผมเข้าใจผิดและอยากขอโทษในสิ่งที่ได้กระทำผิดลงไป
1.2 ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อเรา
ทำให้เราได้แก้ไขสิ่งที่เคยกระทำผิดต่อผู้อื่นและทำให้เข้าใจกันเกิดรอยยิ้มต่อกันต่างจากที่เคยทะเลาะกัน มีอะไรก็พึ่งพาอาศัยกันอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
1.3 ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อคนที่เราเสแสร้ง
ทำให้เกิดความรู้สึกที่ดีต่อกัน คิดแต่ในสิ่งดีๆต่อกัน ไม่คิดร้ายต่อกัน
2.ยอมรับเรื่องที่เราเสแสร้ง ยอมรับบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยยอมรับเลย
2.1 ผมได้กล่าวขอโทษพี่เขาอย่างจริงใจครับ โดยที่ผมไม่ค่อยได้ขอโทษใครง่ายๆ
2.2 ในที่สุดก็ได้ทำในสิ่งที่ได้ค้างคาใจมานานครับ คือสิ่งที่ไม่กล้าที่จะทำ
2.3 ในที่สุดก็ได้สะสางเรื่องที่ขุ่นเคืองใจ ที่ได้ทำผิดต่อผู้อื่น
2.4 ในที่สุดก็ได้กล่าวคำที่อยากจะพูดมานานครับ ว่าผมเสียใจจริงๆครับ
3.การสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ
3.1 ผมสัญญาว่าจะต้องคิดถึงคนอื่นให้มากๆไม่คิดถึงแต่เรื่องตนเองเพียงอย่างเดียว
3.2 คิดในสิ่งดีๆอย่ามองดูแต่แม้ลบเพียงอย่างเดียวเพราะเรื่องบางเรื่องสิ่งที่เราคิดในแง่ลบอาจจะไม่จริงเสมอไปและต่อไปผมจะนำไปใช้ในชีวิตประจำวันครับ
นาย พีระพล สนพะเนาว์ รหัส 50542401 กลุ่ม 401 คณะศึกษาศาสตร์
เข้าใจผิดเนื่องจากการทำงานซึ่งในการทำงานนี้นั้นต้องไปทำงานร่วมกันอยู่ตลอดเวลาโดยทางผมเองก็เพิ่งจะได้เข้าไปทำงานนั้นเป็นครั้งแรกแต่ทางพี่เขาได้ทำงานนี้มานานแล้ว พอทำงานแรกๆพี่ก็ใช้งานผมทุกอย่างโดยตัวเองคอยสั่งการและสอนงานเพียงอย่างเดียวและพอผมเป็นงานทุกอย่างแล้วก็กลับไม่ช่วยงานผมเลยพอทำผิดพลาดก็ต่อว่าและไม่ไว้ใจในการทำงานร่วมกัน ผมจึงโกรธและทนพฤติกรรมไม่ไหวจึงได้ทำ
กิริยาที่ไม่สุภาพต่อพี่เขาจึงไม่สามารถทำงานร่วมกันได้ ทำให้ต้องแยกทีมกันไปปฏิบัติงานกับผู้อื่นที่มาเริ่มงานใหม่ ในตอนนั้นผมรู้สึกเหนื่อยเป็น 2 เท่าในการทำงานต่างจากเมื่อก่อนที่ต่างคนก็ต่างทำหน้าที่ของตนได้อย่างรวดเร็วเพราะผู้ที่มาเริ่มงานใหม่ไม่เป็นงานเลยและทางผมยังต้องสอนงานน้องเขาอีก ทำให้ผมนึกถึงพี่เขาที่เคยสอนงานและทำให้ผมเก่งในการทำงานจนถึงทุกวันนี้ว่าเหนื่อยมากแค่ไหนโดยที่เรานั้นมัวแต่มองดูแค่ตนเองแต่ไม่มองดูคนอื่นว่าเขาก็ทำหน้าที่ของเขาเช่นกัน ทำให้ผมเข้าใจผิดและอยากขอโทษในสิ่งที่ได้กระทำผิดลงไป
1.2 ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อเรา
ทำให้เราได้แก้ไขสิ่งที่เคยกระทำผิดต่อผู้อื่นและทำให้เข้าใจกันเกิดรอยยิ้มต่อกันต่างจากที่เคยทะเลาะกัน มีอะไรก็พึ่งพาอาศัยกันอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
1.3 ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อคนที่เราเสแสร้ง
ทำให้เกิดความรู้สึกที่ดีต่อกัน คิดแต่ในสิ่งดีๆต่อกัน ไม่คิดร้ายต่อกัน
2.ยอมรับเรื่องที่เราเสแสร้ง ยอมรับบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยยอมรับเลย
2.1 ผมได้กล่าวขอโทษพี่เขาอย่างจริงใจครับ โดยที่ผมไม่ค่อยได้ขอโทษใครง่ายๆ
2.2 ในที่สุดก็ได้ทำในสิ่งที่ได้ค้างคาใจมานานครับ คือสิ่งที่ไม่กล้าที่จะทำ
2.3 ในที่สุดก็ได้สะสางเรื่องที่ขุ่นเคืองใจ ที่ได้ทำผิดต่อผู้อื่น
2.4 ในที่สุดก็ได้กล่าวคำที่อยากจะพูดมานานครับ ว่าผมเสียใจจริงๆครับ
3.การสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ
3.1 ผมสัญญาว่าจะต้องคิดถึงคนอื่นให้มากๆไม่คิดถึงแต่เรื่องตนเองเพียงอย่างเดียว
3.2 คิดในสิ่งดีๆอย่ามองดูแต่แม้ลบเพียงอย่างเดียวเพราะเรื่องบางเรื่องสิ่งที่เราคิดในแง่ลบอาจจะไม่จริงเสมอไปและต่อไปผมจะนำไปใช้ในชีวิตประจำวันครับ
นาย พีระพล สนพะเนาว์ รหัส 50542401 กลุ่ม 401 คณะศึกษาศาสตร์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น